تجزیه و تحلیل موسیقی دستگاهی ایرانی

دستگاه به عنوان مجموعه ای از مقامهای معین که در درجات مشخصی نسبت به هم چیده شده اند، امکانی است که توسط موسیقیدانان دوره های گذشته تکامل یافته. می توان گفت این چیدمان، حاصل ذوق کسانی است که آثاری را با این فرم آفریده اند که مورد استقبال جامعة مخاطب موسیقی قرار گرفته و به مرور سلیقة شنیداری آنها را با خود هماهنگ کرده و به ثبات رسیده است.
در سال 1388 بر اساس مطالعاتی که بر روی ردیفهای موسیقی ایرانی و آثار ضبط از صدة گذشته تا کنون داشتم، کتاب «دستگاهها و آوازها» را در دو جلد نوشتم که خوشبختانه مورد استقبال اهالی فن قرار گرفت و به خصوص دانشجویان موسیقی با آن ارتباط خوبی برقرار کردند به طوری که یکی از منابع دانشگاهی مورد استفاده بنده و برخی دوستان صاحب نظر نیز گردید. نکته ای که همواره برای تکمیل آن کتاب به نظرم می رسید همراه شدن آن با مثالها و نمودارهای بیشتر بود که خوشبختانه مهندس سعید پرمر که از دانشجویان خوب بنده در رشته موسیقی نیز بوده اند آن را مورد بررسی قرار داده و با توجه به سوابق ایشان در تألیف کتب ریاضی و مهندسی، بخشهای تکمیلی مد نظر اینجانب را به آن اضافه کردند. همچنین ارجاعات به سایر نظریه ها نیز تکمیل گشت به طوری که هر کسی با مطالعه این کتاب می تواند نظریات مختلف را در کنار هم مورد بررسی قرار دهد. امید است که مورد قبول طبع صاحب نظران افتد.